VORST
Mijn allochtoontje moppert. Ze heeft het koud.
Veel autochtonen zingen juist een toontje hoger. Verheugen zich op schaatspret.
Schaatsfabrieken draaien overuren. Slijpers werken zich in het zweet.
Elfstedenfanaten trainen urenlang op kunstijs. Jong en oud haalt zijn schaatsen uit het vet.
Helaas heeft de weersverwachting nog grote twijfels of het na oudjaar wel aanhoudt.
Persoonlijk hoef ik niet zo nodig. Zie het vanuit mijn kamer aan.
Als het eventueel misschien je weet maar nooit zover zal komen, zal ik driftig moeten zoeken
naar mijn oude noren ergens op zolder al jaren goed verstopt.

Mijn allochtoontje trekt vele lagen wollen kleren aan. Verzucht:
"Bah, waarom wonen wij toch niet in een lekker warm land?"
Ik wijs haar op de kleurige zonsondergangen. Zoals op Bali lijkt het wel.
Ze rilt, wijst veelzeggend op haar voorhoofd, de rookpluim van een schoorsteen, draait de verwarming hoger
en trekt stilzwijgend extra dikke sokken aan.