van Jo Misdom met zo af en toe een plaatje bij een praatje
VAKANTIE
Het heeft nog circa 30, 40 kilometer geduurd alvorens één van ons
het als eerste hardop zegt: "Wat ziet het er hier allemaal belachelijk
netjes uit." B-wegen, asfalt, geen olie- of remsporen. Smetteloos
diep zwart. Alsof ze gisteren door de wegenbouwer zijn afgeleverd.
Strak gemillimeterde grasbermen. Elk sprietje keurig in de juiste
rijrichting gekamd. En dan die dorpjes!
De huizen zien eruit alsof er niemand woont. Metalen luiken. Dicht.
Geen hond te bekennen. Letterlijk. Totale leegte. Geen mens. Smetteloze straten. Geen vuiltje te bekennen.
Geen papiertje dwarrelend in de wind. Die heeft hier verder niets te zoeken. Slechts brave hanggeraniums zijn
tot vervelens toe alom vertegenwoordigd.
Luxemburg. Wat een oer saai, braaf, keurig, levenloos land. Geen mens om de weg te vragen. Benauwend.
Het is dan ook verbazingwekkend dat de fantasieloos witte koeien in de wei geen toiletrol op hun rug gebonden hebben om op tijd hun kont mee af te kunnen vegen. Dit alles ontdekken wij op doorreis naar Frankrijk.
Gelukkig maken we een tussenstop in een dorp waar alles anders is.

Vianden aan de Our, een rivier waarlangs op elk geraniumvrij plekje een camping is te vinden. Grotendeels gevuld met dikbuikige Nederlanders. Voor drie dagen hebben wij geboekt in Grand Hotel de Vianden, midden in het dorp. Met een prachtig terras, uitkijkend op de Duitse motorclub die met honderden ronkende motoren het dorp binnendreunt, het overige verkeer volledig lamlegt en elk gesprek onmogelijk maakt met knetterend lawaai.
Ze verdwijnen in de parkeergarage onder Hotel BelleVue, schuin links van ons. Tot grote schrik van de daar aanwezige hotelgasten nemen ze als een zwerm zwarte bierdrinkende bromvliegen bezit van het terras.
Maar dat is pas op zaterdag, ik loop te snel te ver vooruit. Alsof ik nu al weg wil !?

Op donderdag hebben we na aankomst het dorp al een beetje verkend. Lijkt sprekend op het kneuterige Monschau in Duitsland, petieterige huisjes van bovenaf gezien, net zo toeristisch en bevolkt door klootjesvolk in wanstaltig smakeloze kleding.
Schuin tegenover ons hotel is een drukbevolkte frites- en hamburgertent. Een komen en gaan van korte broeken, spierwitte benen, bloemetjesrokken getopt met bonte streepjestruitjes, kortom… we vermaken ons kostelijk.
(Wordt vervolgd)
september 2008
VoorgaandVerhaal >>>
BoekenKeuze
fotosite
VerhalenOverzicht