VAKANTIE - Frankrijk
Ik moet jullie teleurstellen. Nadat we de Luxemburg/Franse grens zijn gepasseerd gebeurt er helemaal niets beschrijvenswaardigs meer. Ik lees twee dikke boeken uit. Ook ons jongste kleinkind is present. Vrede en rust alom. Zeven dagen lang geluk.
Geen ergernissen om weer eens een lekker lang lullig stukje over te kunnen schrijven. In dat opzicht dus een verloren week.
Maar vóór het zover is geeft Luxemburg ons, op weg naar Frankrijk, nog een gevoelige trap na.
Daarom een goede raad:
Ook al heb je een auto met navigatiesysteem… neem altijd een paar kaarten mee. Kan je nog eens iets nakijken.
Wij, pardon ik doe dat niet en programmeer simpelweg de volgende bestemming. Alles gaat goed totdat de autoweg (A7) ergens ten noorden van de stad Luxemburg ophoudt te bestaan. Under construction.
Later blijkt dat we dat ook op een kaart hadden kunnen zien. Je wordt dan plotseling door voorsteden(dorpen) van Luxemburg geleid, richting centrum, en dat wil je helemaal niet. De navigator slaat optilt, blijft brullen nu linksaf, en met geknepen billen trap je daar uiteindelijk een keer in. Niet doen! (Wij dus wel!)
Dat eindigde in een kale nieuwe woonwijk waar niemand woont. Alleen een loslopend jongetje, ca 14 jaar.
Wij blij en vragen hem: "You speak English?"
"Yes!" zegt dat knulletje trots, maar loopt vervolgens gewoon door.
Wij er achteraan: "Direction Metz, France???"
"Yes," zegt-ie weer en verdwijnt schielijk de volgende tuin in.
Luxemburg… mijd het als de pest!
---

Na Frankrijk ben ik een week thuis. Op maandag 1 september vlieg ik met zwager Jos naar Zakynthos (Griekenland) waar zwager Dick een huis bezit. Hij heeft ons een veelbelovend mailtje gestuurd: Ik laat wel een paar sappige negerinnen invliegen voor dat weekje. (Wordt vervolgd)