TJIELP TJIELP
De 74ste Boekenweek heeft als motto 'Tjielp Tjielp - De literaire zoo.'
'Aandacht voor het dier in proza en poëzie. Ook in Nederland gromt, blaft, fluit en miauwt het dier in de literatuur.'
"Tjielp tjielp," riepen ze met z'n allen tijdens het boekenbal. Wat moet je daar nou mee als hond?
Het klinkt ook nog eens als het "Help, help!" van een bijna dooie mus. Dat is toch een waffertje. Moet ik leuk vinden, woefwoef!
Het dier steelt niet zelden het hart van de schrijver en de dichter staat ergens in hun publicaties. Zie bijvoorbeeld:
Mijn leven als hond van Martin Bril. Hoezo zien? Ik beleef dat dagelijks zònder bril.

Ik woon bij een stel Nederlanders in Spanje. Nederlanders, het meest inconsequente volk ter wereld als het om honden gaat.
Zie foto. Het was even slecht weer. "Hondenweer" noemen ze dat. En vervolgens moet je binnen blijven.
"Geen weer om een hond door te jagen."
Waar bemoeien ze zich mee! Vind ik juist heerlijk. Hondenweer. Zie mijn bal. Lekker sappig ding. Om zo in te bijten.
Door een plas spetteren. Je lekker uitschudden. Mensen daarmee de stuipen op het lijf jagen. "Nee, niet doen. Af!"
In dat zwembad mag ik ook al niet. Allemaal eigenbelang. Ze zijn bang om nat te worden. Of hun tapijtje. Stel je voor!

Een paar voorbeelden hoe wij als hond door de mens misbruikt worden. Hoe ze hun medemensen uitschelden:
stomme hond, ondankbare hond, een hond van een vent, bekend zijn als de bonte hond, de hond in de pot vinden, hondsmoe,
behandeld worden als een hond (met minachting bedoelen ze dan!!!), en de ergste hoewel wat minder bekend:
het ziet er uit alsof het uit een hond zijn aars is gehaald. Daar ga je als hond toch van over je nek! Maar oh, oh, oh,
het dier steelt niet zelden het hart van de schrijver. :-((
Nou, ik kan je zeggen: "Bij de mens voel ik mij vaak welkom als een hond in een kegelspel.
Die van mij vallen nog wel mee, maar je hebt mensen en potloden!"
---

PS: Hieronder nog een paar voorbeelden hoe je als hond te kakkerd wordt gezet!