TJA! - 2
Burgerturven zijn jullie!
Ondanks het toch hartstikke duidelijke kletsverhaal van
Bleekdinges Vertettere staat mijn mailbox roodgloeiend
met verzoekjes om uitlegsels. Niet te geloven!

Ben ik lekker bezig geestelijk te finiseren, mij uit te
dingese op inspiratie die van alle kanten op mij afzoemt,
zitten jullie tegen mijn kunstkop te piepelen.
Het is me weer eens ingepeperd dat..., en ik citeer kunstbroeder Terpentijn:
'De kunst altijd aan de zolen geplakt wordt.
Hoe krijgen jullie het in je denkpap mijn grepen uit de eeuwigheid
niet als vastgeplakte vibraties van watertrillingen te ondergaan.
Geen wonder dat de zaak gronstoffelijk staat te beven.' Einde citaat.

Ik moet oppassen. Door te veel schrijven kan je gemakkelijk het verstand kwijtraken.
Laat ik mij tot het gronstoffelijke beperken.
Want toch, want toch, hoewel het hartzeer pijn doet,
dwingt de armzalige dagelijkse hap mij te verschralen
tot de honderden veelvragen om expliedinges.
Het is zo simplistisch als zaterdagavond Tros-tv. Elke burgerbal met flutidee kan het.
Je maakt gewoon een paar snapsnots van op je schrijfgeval neergelegde
stukkies glas en je kan van wal stekend in het diepe springen.
Halve holle bolletjes, nog geen 2 cm groot,
die ik uit een verpakking peuterde waarin ze een weet-ik-veel
voor onduidelijke functie hadden.
En ga me nou ajb niet weer met z'n allen zitten zeurmailen over welke functie!!!

Oké, als je die kiekjes hebt, heb je een probleemsel in de hand: Wat doe je er mee?.
Je klojojoodt er op de computer in fotowinkel wat op los
tot de trillingen in je schedelvulling slaan en de membramen je vertellen
dat neuzelaars als Bleekgeval Verpietere het niet echt meer zullen kunnen vatten.
Het vet moet je als het ware
dun langs het geraamte lopen als de vibratie rijp wordt.
Duidelijker dan de hiervoor reeds aangeschoven collega Terpentijn kan ik het niet zeggen.
Dus laat mij vanaf nu in zijn naam met rust. Of zoiets.

Want... uitpluizerige druiloren, nu je een ietsewatje weet hoe dat bij mij druist,
hoe ik het bedoelde kunstwerk in elkaar gefietst heb...
moet je er nog maar eens goed naar blikken. Helaas zal je tot de ontdekking komen
dat de magie geheel verdwenen is. 't Zijn twee doodgewone glasies geworden.
Je weet er nu alles van. Geen geheimsels meer. Jammer, heel schadevol.
Er valt niets meer achter het behang te plakken.

Groetjes uit Hilversum, Djòjóo Undeux

Reacties graag naar: info@djòjóo.undeux.nl