SOLDAAT
Wat een ramp! Militaire Dienst. Donderdag 13 november 1952 is het zover, rekruut.
De eerste drie weken niet met verlof. Opgesloten in de Juliana van Stolbergkazerne (1883) in Amersfoort. Die stamt bij wijze van spreken nog uit de tijd van Napoleon en dat is te merken.
Zo af en toe zakt iemand door de houten vloer van de door een knots van een kolenkachel nauwelijks verwarmde zaal. Het is een strenge winter. Zo'n 30/35 jongens liggen te kleumen op hun strozak in een stapelbed.
Al tijdens de eerste nacht blijkt het verstandiger naar het bovenbed te verhuizen.
Nattigheid druipt naar beneden. Maatje pist in zijn bed. Het bovenbed dus. Moet kunnen, maar wees dan zo verstandig beneden te gaan liggen.
Op zichzelf zijn de eerste maanden een uiterst gezonde tijd. 's Morgens vroeg een kilometers lange bosloop. Op je nuchtere maag in de vrieskou. Slechts gekleed in singlet en sportbroek op appel. Opstellen in rotten van drie, rechts richten... Ma-ahhh...ARS!
Bepakt en bezakte snelmarsen, pistoolschieten, een handgranaat werpen… wat een flauwekul.
We zijn hospik! Ingedeeld bij de Geneeskundige Troepen. Operatiehelper. Pistoolschieten! Handgranaat werpen! Eindeloos koperpoetsen, blancoën, dekens model opvouwen, heropvouwen en voor straf een half uur roerloos in de houding staan. Lamzakken! Eikels! Kafferkoppen! Oetlullen! Stelletje behangers! Dis-ci-pli-nuuuhhhhh!
Van zaterdag 31/1 op zondag 1/2/1953 wachtlopen. Het is de nacht van de watersnoodramp.
De compagnie wordt 18 dagen geconsigneerd. Niet naar huis. Maar ook niet naar Zeeland.
Nutteloos wachten.
Eind april overgeplaatst naar de Kromhoutkazerne in Utrecht. Drie maanden werken in het Stads Academisch Ziekenhuis. Maand poli, maand zaal en een maand op de operatie kamer.
Dat is interessant. Leer en zie je ten minste nog iets.
De eerste operatie die hij ziet is een schildklierverwijdering. Kom wat bleekjes rond de neus stoom afblazen in de koffiekamer. De hoofdzuster heeft dat vaker meegemaakt. "Hier jongen, neem maar vlug een sterke bak."
's Middags krijgt hij een oesophagotomie voor de kiezen, verwijdering van een slokdarm- carcinoom. Vind het allemaal razend interessant. Maar Professor Nuboer is een hufter. Snauwt iedereen af.. En zorgt ervoor dat ze zeven dagen zwaar arrest krijgen na een grapje.
In het auditorium bekogelen we passerende zusters met watergevulde ballonnen (afgeknipte vingers van oude rubber handschoenen). Uitgerekend Nuboer komt langs. Geintje meneer. Mag niet van hem. Kinderachtig. Toch?!
In zijn vrije tijd doet hij een schriftelijke cursus voor het Middenstands diploma.
Maar hoe komen die twee jaar nog om? En nog steeds geen idee wat hij straks wil gaan doen.
In een beroepskeuzetest wordt in vage termen ook het woord fotografie vermeld.
De drogist op de hoek zei het jaren geleden ook al: "Mooie foto's, jongen!"
Ja, dat is het dus: "Ik word fotograaf!"
Op 10 juli 1954 afzwaaien en 14 dagen later begint hij zijn fotografische carrière bij foto-industrie Van Leer in Amsterdam. Salaris 20 gulden in de week.
---
