REISLEIDER
Ze zijn een paar dagen in Worms am Rhein. Met de personeelsvereniging 'Brot und Spasz.'
Prachtig weer. Mooier dan verwacht. Ze kunnen heerlijk door de stad lopen onder leiding van
'Der Hermann', die in Worms geboren is, dus viel erzählen kan.
Hermann is boekhouder, voorzitter van Brot und Spasz, en houdt van lekker eten. EN drinken!
Na het ontbijt hebben ze eerst het hoogste punt in de binnenstad bezocht, de St Peter Dom.
Althans... er omheen gelopen. Vanwege werkzaamheden dicht.
"Peter is even een plasje doen," grapt Hermann, "Kunnen wij in het park ook. Kom maar mee."

Daar staat hij dan. Op een sokkel geklommen waarvan ooit een beeld is afgevallen.
Hermann heeft zijn jasje uitgetrokken, over een hekje gehangen, aarzelt (eerst de foto of eerst info)
maar brandt dan los met wijdse armgebaren. Hij heeft zich goed voorbereid.
"Liebe Kollegen," begint hij, "Große Ereignisse, die im Zusammenhang mit dem Dom standen,
waren erstens die Papstwahl Leo IX im Jahr 1048, zweitens: das Wormser Konkordat
im Jahr 1122, mit dem der Investiturstreit beendet wurde; und drittens: der Reichstag zu Worms
in 1521, während dem sich Martin Luther vor Kaiser Karl V verantworten musste, was den Bruch
in der abendländischen Kirche zur Folge hatte. Heute ist .....................................

Achter in de groep stoot Dieter (handen in de zak, blauwe broek) al snel zijn vrouw Britta aan.
"Bitte, kommst du?'
"Kan je niet maken," zegt Britta (Hollandse moeder, Duitse vader)
Vooraan wiebelen de twee grijze duiven Bruno en Anna (hand in hand) na vijf minuten vermoeid
op hun voeten. Achter hen repeteert Hans-Jürgen (zwart pak) in gedachte de lekenpreek die hij
zondag mag houden in de Duits Gereformeerde Kerk. (Schop tegen het zere been van Luther)
Die Erinnerung an den Aufenthalt des Reformators Doktor Martin Luther hoort Jan met de
pet zeggen, maar het interessert Karl geen bal.
En helemaal achteraan voelt Conrad in zijn zakken. "Scheisze, Schnaps vergessen."

Der Hermann is het zelf ook snel zat. Veel te warm in het zonnetje.
Hij maakt nog even een groepsfoto, sleurt hun langs een herinneringstegel en brengt de groep
vervolgens in fliegender Eile naar Café Böhmig. Ze zijn er die dag niet meer uitgekomen.
Na het derde biertje gaat het regenen. Niemand vindt dat erg. Nach Brot... Spasz ja!

---