Met dit soort beelden heb ik bijzonder weinig. En met deze duffe kalkkop al helemaal niet.
Vind dat geklei op zijn best niet veel meer dan een goed gemaakte reproductie van een origineel. Al of niet bestaand.
Weinig tot niets kunstzinnigs toegevoegd. Alleen maar groot. Wat moet je er mee? Ligt maar in de weg.
Er staat geen bordje bij. Zal wel een of andere Griekse Adonis voorstellen, die na een feestje tot de ontdekking komt
dat er iets niet klopt met zijn ballen. Eentje kwijt en/of onveilig gevreeën. Waarschijnlijk in zijn toch al kleine piemeltje gebeten
door een teleurgestelde Aphrodite. Zie hem bezorgd kijken naar wat nog overgebleven is. Klein Duimpje.

De stumper ligt daar al jaren met die verkrampte hand. De fronsende gepijnigde blik: "Shit, het zal toch niet waar zijn!"
De hand waarop hij leunt ziet er ook al niet echt ontspannen uit. Kortom... hier ligt een zinloos probleemgeval.
Dat zijn de slechtste. En de hele dag zo'n pokkespotje op je kop. Brandplek op de borst.
Het gevoel dat elk ogenblik dat toch al drukkend lage plafond naar beneden kan donderen.
Dit is geen omgeving waar welk beeld dan ook nog enige allure kan uitstralen.

Als bezoeker kan je om hem heen lopen. Zie je zijn blote kont. Ook daar is niets te beleven.
Je ziet het zo: Wat hij nog een beetje in zijn kop heeft, heeft hij zeker niet in zijn kont. Vormloos. Slappe hap.
Als ik hier een dagje conservator zou mogen zijn, wordt dit erbarmelijke schepsel direct met kop en kont het raam uitgegooid.
Ik vind er geen reet aan.