van Jo Misdom met vrijwel altijd een plaatje bij een praatje

LIJNTREKKER
Het beroep suggereert dat je niet van opschieten houdt.
Dit gevaarte echter schoot als een buitenaards projectiel
de kronkelslingerende bergweg af.
Of was het een voorwereldlijk monster?
Als medeweggebruiker, argeloos tourist op Kreta,
was het in elk geval even schrikken, temeer...
daar de twee bruingebrande lijntrekkers luidkeels brulden
vanje hélaholá houderdemoed maarin.
In het Grieks natuurlijk.
Bovendien gingen ze geen duimbreed opzij.
Stonden als het ware op hun strepen.
Maar kijk eens achterom. Ze zitten er behoorlijk naast.
Deden die dag een vluggertje.

Nee, dan die Belg.
Aangenomen als lijntrekker (let wel: daar is het nog handwerk!)
schildert hij de eerste dag meer dan duizend meter lijn.
Zijn baas is dolenthousiast. Prima prestatie.
Echter... de tweede dag maar 700m, de derde amper 500.
Tijd voor een functioneringsgesprek.
"Kerel, de afstand wordt met de dag minder, hoe kan dat?"
"Jaja," zegt de Belg, "U vergeet dat die pot verf ook elke dag
 verder weg komt te staan."

                                         ---