't Was weer zover,
een heel jaar ouder.
En hoewel ik luidkeels riep
en ook nog mailde:
“Nee, ik doe er dit jaar niets aan,”
ging 's avonds toch de telefoon.
Een koor van koters
schalde in mijn oor
met in de achtergrond wat valse noten.
“Dat is mamma,” riep de jongste
hetgeen de oudste blij bevestigde.

Dat was op vrijdag,
dus op zaterdag
stond het hele sprotje voor de deur
met flessen rode wijn gelukkig
dat maakte al veel goed
gevolgd door schitterende tekeningen
waar opa Jopa blij van werd.

Nu hangen ze kleurrijk aan de muur
en staan ze op mijn site
zodat heel de wereld zien kan
wat een geweldige
kleinknapperbollenkinderen ik heb.

---