"Kijk opa, die dikke boom, is die net zo oud als jij?"
"Veel ouder, jongen. En dat niet alleen... hij heeft nog groene blaadjes."
"Mensen hebben toch nooit groene blaadjes, opa."
"Nee, dat niet, maar ze zijn het wel als ze nog jong zijn. Net als jij."
"Waren jij en oma vroeger dan ook jonge blaadjes, opa?"
Zijn hart kromp ineen. Het jong kon het niet weten, maar op de jaardag
van haar overlijden deed die vraag hem pijn.

Ze waren zondagmiddag op bezoek gekomen.
"Pap, ga je mee wandelen? Even de frisse lucht in. Dat is goed voor je."
Nu slenterde hij op paden, passeerde bomen waar hij samen
met zijn vrouw wel duizend keer was langsgekomen.
Sterker nog, op een van deze stond het hart met cupidopijl gekerfd, dat hij...........
De kleinkinderen kenden haar alleen van foto's. Wat hem betrof,
ging vrijwel geen dag voorbij dat hij niet even aan haar dacht.

---