van jo misdom met altijd een plaatje bij een praatje
Verkiezingen
juni 2010
Die ochtend werd ik wakker met het vaste voornemen een zinnig verhaal te schrijven over de verkiezingen.
Daartoe nam ik mijn camera mee naar het stemlokaal. Daar was bijzonder weinig, zeg maar niets, te beleven.
Een rijtje goedwillenden was ingehuurd mij te controleren om zeker te stellen dat ik ben wie ik ben.
Met een verkiezingsbiljet ter grootte van een eenpersoons laken werd ik naar een open hokje verwezen,
waar de rode potloodpunt al aardig was afgestompt door stemvolk dat het schijnbaar heel zeker had geweten.
Ik echter kon met moeite de neiging onderdrukken alle stippen nauwkeurig in te kleuren.
Daarna ontstond een worsteling het biljet weer in de juiste stand terug te vouwen. Gelukkig had de voorzitter
net als ik de kleuterschool ooit met goed gevolg doorlopen.

Nadat mijn goedbedoelde fles rode wijn - om duidelijk te maken dat ik hun inzet wel waardeerde -
minzaam glimlachend was afgewezen, nam ik toch hartelijk afscheid, hen sterkte wensend met de lange zit
en daarna nog het ouderwetse aftellen, dat in dit digitale tijdperk vergelijkbaar is met een oude benzinemotor,
geschikt gemaakt voor biogas uit koeienstront of zoiets.
Terug bij mijn fout geparkeerde auto zag ik een onbekende uit de buurt de hectiek ontvluchten. Passeerde mij
met hoog opgeladen fietsen. Hij had het weer niet mee. Net als Balkeneinde.

Toen Jan Peter die ochtend wakker werd, moet hij letterlijk en figuurlijk de bui al hebben zien hangen.
Zo niet, dan kan hij zijn vrije tijd nu benutten om aan een andere bril te gaan denken. Wat moet hij anders?
Ja, meteen door naar een knappe kapper. De ziel. Jan Peter bedoel ik. Uitgekost door vrijwel heel Nederland.
De weken daarvoor was hij tegen beter weten in op verkiezingstournee geweest.
Maar bij de tv-programmamakers werd JP pas populair toen hij de mooie ogen van een interviewer had ontdekt.
Zelfs op zijn verkiezingsaffiche, met jeugdfoto en afgeplat hoofd(!), ziet onze ex er al zwaar verkreukeld uit.
Nee, sorry, niets zinnigs kan ik nog schrijven over al dat gedoe. Op tv al afgekloven tot op het bot.
Wat waren ze weer blij, de programmamakers. Kletskoppenavonden. Ze kunnen voorlopig nog weken (maanden) vooruit.
Vrijwel geen zender had/heeft nog een normaal programma, dat overigens meestal ook niet te pruimen was/is.
Godzijdank zullen de formatie-ellende-interviews enigszins naar de achtergrond gedrongen worden door het WK voetbal.
Ieder doelpuntje telt mee. Maar dan moet er wel gescoord worden.
Grote schoonmaak om de vieze nasmaak weg te werken van het vorige toernooi. Dat kunnen wij wel gebruiken. Zeker nu.
Kan Nederland op hen rekenen? Hoe groen zal de toekomst zijn? We willen er niet wéér om rouwen.
Ja, het moet anders deze keer. Namens jou een mij. Svp een 10. Dan zijn wij trots op Nederland.

                                                                                ---
<<< vorig verhaal
overzicht
boekenkeuze
fotosite