Ze zitten te genieten. Lijken uit een vooroorlogs kinderboek gestapt. Na zorgelijke avonturen aangeland in het laatste hoofdstuk,
waar gelukkig alles goed gekomen is. Kijk ze glunderen. Het is feest vandaag. Pake geniet van een pilsje, Beppe aarzelt nog
tussen een likeurtje of een advocaatje. Ze praten met hun kinderen tegenover hen. Ook de jongsten niet meer.
"Wat een mooie sanseveria's," zegt Beppe. Tussen snor en baard bromt Pake iets onverstaanbaars. Hij is het niet met Beppe eens.
Ziet door de 'bomen' bijna de kinderen niet meer, maar blijft goedmoedig glimlachen. Zijn dag kan immers niet meer stuk.
Na een tijdje staan ze op. Pake blijkt een woudreus. Torent decimeters boven Beppe uit. Een minivrouwtje. Past bijna in zijn binnenzak.
Ze scharrelen naar de voordeur, het parkeerterrein. Pake start een oude groene Landrover. Dat heeft hij al tig jaren dagelijks gedaan.
Pake is boswachter en wil beslist niet met pensioen. Beppe knuffelt de kleinkinderen. Belooft hen nieuwe poppenkleertjes te gaan maken.
Ze zwaaien naar elkaar. Dag Pake. Dag Beppe. Dag kinderen.

---