"Jean, stop even!" beveelt zijn vrouw. (Adèle, big spender)
Jan kijkt wel uit en vaart rustig door.
De schoonfamilie denkt, nee, weet zeker, van adellijke afkomst te zijn.
Blauw bloed in de aderen te hebben. Dat heeft Jan ook. Van de drank.
Is boven zijn stand getrouwd. Slimme tweedehands autoverkoper. Geld doet wonderen.
"Jean, stop nou even!" zeurt ook schoonmama. (Kastelencomplex, géén geld genoeg)
Maar op het water is Jan de baas.
"Jean, het staat te koop," (Schoonpapa. Moet roeien met de riemen, die hij heeft)
"Misschien kunnen we het eerst een tijdje huren. Om te zien of het Adèle en ons bevalt."
"Man, zeur niet, het is een total loss. Een drijvend wrak."
Tegen schoonpapa is Jan niet op zijn mondje gevallen. "En het staat op zinken."
Het is een grijze saaie dag. (Dat zal snel veranderen)
Godzijdank de laatste van een strontvervelend weekje. Vakantie met de schoonfamilie.
Nooit meer heeft hij zichzelf beloofd. Het was een week, die een maand leek te duren.
Adèle springt plotseling overboord. Crawlt erop los. Ze is een prima zwemster.
"Ik ga even op dat strandje kijken."
"Wel G..........!!!" Jan begint een woedende religieuze conversatie tegen schoonpapa.
"Haal dat takkewijf eruit!" Maar schoonpapa kan niet zwemmen. Jan ook niet.
Schoonmama schatert van plezier. Jan vloekt, maar draait de boot 158 graden.
Bij de ruïne aangekomen is Adèle nergens te zien.
Jan krijgt een lumineus idee. "Gaan jullie eens kijken waar ze uithangt."
Pa en ma klimmen moeizaam aan wal. Jan geeft gas en verdwijnt aan de horizon.
"Ik heb een zakelijke afspraak," heeft hij nog geroepen.
Ze hebben nooit meer iets van hem vernomen. Huurboot afgeleverd. Daarna spoorloos.
Gelukkig had schoonmamma haar mobieltje bij zich. Waterpolitie schoot te hulp.
In Mexico volgt Jan het programma 'Spoorloos.' Grinnikend. Een glas tequila in de hand.
Soms heeft een man geluk.
---
