Elke dag weer. Zo tegen de tijd dat de zon het loodje legt. Voor de avond begint
verzamelen vaak honderden spreeuwen zich kwetterend in buurmans populieren.
En daar is hij trots op, althans op zijn populieren.
Als kleine boompjes geplant, toen zij hun huis gingen bewonen. Nu horizonbepalend
als je Bussum nadert via de Koedijk. Buurmans bomen groeien tot in de hemel.
Maar ik wilde over spreeuwen schrijven.

De hele dag zie je ze niet of nauwelijks. Plotseling zijn ze er. Vanuit het niets.
Ze vliegen af en aan. Geen rust in hun kont. Als er één een scheet laat, vliegt de hele
kolonie omhoog. Maakt een cirkeltje en komt weer terug. Op deze foto al 96 stuks.
De bomen van de buurman zijn gelukkig niet hun slaapplaats. Ineens zijn ze weer weg.
Naar hun vaste slaapplaats. Maar waar is dat? Daarop geeft Google geen antwoord.
Wikipedia schrijft:
Spreeuwen zijn sociale vogels, die zich tijdens de avondschemering met grote
aantallen verzamelen op vaste slaapplaatsen. Een dergelijke spreeuwenroest kan
uit duizenden vogels bestaan. Tijdens het aanvliegen naar de slaapplaats blijven
de vogels meestal in steeds groter wordende zwermen rondvliegen waarbij het
letterlijk vogelpoep kan regenen. Het gewicht van de grote aantallen vogels is
vaak zo groot dat boomtakken afbreken.

Maar de bomen van de buurman kunnen wel twee, drie takjes missen.

---