van Jo Misdom met altijd een plaatje bij een praatje

In Djokjakarta maakte ik deze foto. We zaten tussen de middag te smullen van een uitgebreide
rijsttafel, toen dit echtpaar diepgehurkt voor de deur ging 'zitten'.
De scheidslijn werd gevormd door een reclamebord van restaurant Palm House (The home of
rice bowl) en het laaghangende rotangordijn. Alleen het getokkel van de man drong naar binnen.
Plus het weemoedige gezang van de vrouw. Nu ik de foto weer zie, word ik opnieuw ontroerd.

maart 2010

Schrijnend

De man was stekeblind. Tragische oogkassen. Zijn vrouw als blindengeleide'hond'.
Nederig gehurkt. De ogen neergeslagen.  De handen van die vrouw! Wat een zielenpieten.
En wij maar lekker zitten vreten. Ik hoop dat we royaal gegeven hebben.

^ Bewogen beeld. Letterlijk en figuurlijk.

Ineens voel ik een duiveltje
op mijn schouder zitten.
Het fluistert in mijn oor:
"Misdom, je bent er ingetrapt.
Zie je dan niet dat het een
knap toneelstukje is.
Kijk eens naar hun kleding.
Prachtig verzorgd, schoon,
vrijwel nieuw overhemd,
kreukloos gestreken."

"Stop!" roep ik, "Nee,
het zijn arme sloebers.
Heel wat beschaafder dan jij.
Ga weg."