Ja, je ziet het goed. Even dacht ik dat ik het niet goed zag.
Scherven brengen geluk dacht ik ook direct, maar dit leek mij toch een absurd geval
van onheil over een hele familie afroepen. Dit is koninginneschennis.
Misschien zelfs wel heiligschennis. Welke gek...? Grapje van een goede vriendin van mij.
Als regisseur had ze weer haar jaarlijkse ei gelegd. Een uiterst verwarrend gebeuren.

Toen het spektakelstuk begon waande ik mij terechtgekomen bij het plaatselijke clubje
voor ritmische gymnastiek, maar nee... het moesten amateurtoneelspelers voorstellen.
Amateurtoneelspelers vermomd als buurthuisrecreanten. En even voor de duidelijkheid:
Het waren ook wel amateurtoneelspelers, maar ze speelden buurthuismedewerkers, die
toneel wilden spelen en waarvan er twee bedacht hadden een toneelstuk op te voeren voor
weer andere buurthuisliefhebbers, die veel voor de buurthuisers als geheel hadden gedaan en
daarvoor door een groepje buurthuistoneelinitiatiefnemers verrast en bedankt zouden worden.
Echter...
Het probleem was dat de buurthuisamateurtoneelspelers absoluut geen toneel konden spelen.
En dáár hebben we vervolgens een halve avond naar zitten kijken. :-((
Het méést amateuristische was de ambiance. Beter gezegd de absolute afwezigheid daarvan.
Een gymlokaal heeft de sfeer van spruitjes, maar dat is ook de bedoeling zei mijn vriendin.
In tegenstelling daarmee had ze het stuk Paradijsvogels genoemd. Waarom? Geen flauw idee.
En vergeten te vragen. Het zou ook wel een spruitjesantwoord geworden zijn: "Waarom?
Nou, uhhh... gewoon."
En oh ja, het had ook iets met Kniertje te maken. En vis die duur betaald wordt.
Maar misschien ging het toch over amateurdansschoollinedancers, die in het tweede gedeelte
Op hoop van zegen speelden. En het moet gezegd: dat line dancing zag er aardig uit.

---