van jo misdom met altijd een plaatje bij een praatje
Nietig
Ach, dat is maar zeer betrekkelijk. Stel dat je als mens een camera  
op je af ziet komen, zo groot als een torenflat. Hoe zou jij je dan voelen?
Nietig, inderdaad. Denk ik. Maar heeft zo'n lieveheersbeestje gevoel?
Hij zat daar maar. Bewoog zich niet. Wachtte gevoelloos af. Wat moet hij anders?
Het op een lopen zetten? Natuurlijk niet. Hij kon mij makkelijk de baas
door weg te vliegen. En dat kunnen jij en ik weer niet.

Ik wil nog maar eens zeggen alles is betrekkelijk.
Als honderd van die kleine beestjes een aanval op mij plegen, ja dan
wil ik minstens bukken en/of verwilderd om mij heen slaan. Terwijl ik weet
dat ze mij niet eens kunnen prikken. Het zijn geen muggen, bijen, wespen
om maar wat te noemen. Want ja, ja dàn, willen jij en ik als grote lummels
het wel degelijk angstig op een lopen zetten.

Dit piepkleine insectje zadelde mij op met een probleem.
Wàt moet ik er in vredesnaam over schrijven. Een mooie foto, maar wat dan?
Daarmee had dit qua grootte onbeduidend beestje mij behoorlijk in de tang.
Maar klik eens op Google. Over je nietig voelen gesproken: Een bladluis
is voor een lieveheersbeestje hartstikke bang. Per maand worden er van hen
door hem drieduizend opgegeten!

                                                        ---
april 2010
Hoezo op z'n hondjes? (foto van internet geplukt)
<<< vorig verhaal
overzicht
boekenkeuze
fotosite