van jo misdom met altijd een plaatje bij een praatje
Merels
Ja, ik weet het, al wéér die merel. Maar hij doet-ut-er-ook-om!
Hij zat er weer, precies als een paar weken geleden, toen mijn vrouwtje
wekenlang op Bali zat.
Hij alleen, ik alleen. Lees merel er nog maar een keer op na!

Hij zat er weer. Net als toen, naar mij te loeren. Begripvol. Dacht ik.
Ik hou van dat beest. Als hij praten kon, zou ik hem verstaan.
We zitten op één lijn. Ik kan zijn gedachten lezen: Ben je weer alleen?
Ik knikte: Vrijdag voor de Paas naar Parijs vertrokken.
Met de kinderen
vroeg hij. Inderdaad.
De mijne moeten nog geboren worden zei hij. Toen zag ik het pas.
Zijn verse bruid zat anderhalve meter verderop. Alsof we lucht waren!

Wat dat betreft bof ik nog. Ik zie ze weleens in de achtertuin bezig.
Zij gunt hem niks. Jaagt hem kwaaiig weg bij elk korreltje droog brood.
Een door hem gespitte vette worm gaat rücksichtslos zijn neus voorbij.
Wat een kreng. Dan bof ik toch. Zij verwent mij. Als ze thuis is.
Ik keek hem medelijdend aan. Tel je zegeningen zei hij.

                                                 ---
mei 2010
<<< vorig verhaal
overzicht
boekenkeuze
fotosite