Verdomd, het is zover. Eindelijk! De krokussen staan er al een tijdje.
Zij wel. Maar tot halverwege deze week leek het nog n e r r u g g e n s naar.
De sneeuwklokjes daarentegen deden heel, heel lang hun naam eer aan.

Vandaag voor het eerst mijn trui uitgetrokken. Beetje in de tuin geklungeld.
Kalk op het gras gestrooid. Zit verdomme weer vol met mos.
Elk jaar hetzelfde gedonder. Ja, ja, Misdom mopperpot!
Ben ik weer maanden bezig om het op een gazonnetje te laten lijken.
G a z o n n e t j e! Wel een heel leuk woord.

Gazonnetje, gazonnetje, gazonnetje, gazonnetje in de zon.
En maar maaaaien, en maar maaaaien. Gaat allemaal ten koste
van mijn t e s t o s t o r o n.
Gazonnetje, gazonnetje, gazonnetje, gazonnetje in de zon.
En maar aaaaaien, en maar aaaaaien. Gelachen dat we hebben
toen 't ook met w e i n i g kon.

Heerlijk. Lente. Zon. Een mens wil wel weer eens wat!

---