Op Bali moet je wel heel erg je best doen om geen processie tegen te komen.
Zo je dat al zou willen natuurlijk. Er wordt sowieso dagelijks geofferd. Ieder dorp heeft minstens drie tempels.
Er staan kleine tempeltjes op kruispunten, heuveltoppen, bergen en sawah's en ook ieder woonerf heeft een
eigen huistempeltje of offernis. Ook de hanengevechten zijn een onderdeel van het offeren.

Een van de belangrijkste aspecten van het Balinese hanengevecht is de religieuze betekenis ervan.
De belijdenis van het Hinduhgeloof vereist dat men offers maakt. Spijsoffers, rookoffers en bloedoffers.
Hanengevechten zijn het meest geliefde volksvermaak op Bali. Ze vinden o.a. plaats ter gelegenheid van reinigingsceremonieën, die het dorp moeten zuiveren van kwade magische invloeden.
In 1981 echter besloot de regering van Indonesië dat alle vormen van gokken, inclusief de hanengevechten,
vanaf dat moment verboden zouden zijn.

Tijdens de processie en onze wandeling in het dorp Kedewatan bij Ubud maakte ik bijgaande foto's.
Het was een rumoerig spektakel met een aantal mannen binnen de kring, die de omstanders aanspoorden
om te gokken en hun geld in te zetten. Daarbij werden de hanen aan het publiek getoond en vervolgens
door de eigenaren opgehitst en losgelaten.
Ook in de natuur zal een haan een rivaal niet dulden op zijn eigen territorium. Als hij het gevecht aangaat
zal hij eerst zijn nekveren rechtzetten en de rivaal uitdagen. Hanen proberen dan in elkaars kam te pikken
en vliegen tegen elkaar op met hun sporen. De verliezer zal een ander territorium moeten zoeken.

Tijdens 'ons' duel was de witte haan duidelijk de mindere en vluchtte onder luid en teleurgesteld gejoel
heel snel het publiek in. Er was niets bloederigs aan.
Voor een deskundige uitleg, geschreven door Dick Verschuur, verwijs ik je graag naar hanengevechten.

---