We hadden een kerk bezocht. Je moet toch wat. Verkeerd gelopen, maar uiteindelijk wel gevonden.
De Igreja do Carmo. Met de onvermijdelijke bedelaar voor de deur en een ooievaar op de rechter toren.
Zowel binnen als buiten een duit in het zakje gedaan. Kaarsje gebrand en nu óp naar een glas wijn.
Dat was nog een heel eind lopen. Lasmi kreeg dorst.
Ze is dit winkeltje ingegaan. De Supermercados e Mercearias van Ana Luisa en Paulino Ricardo Inocencio.
En als Lasmi een winkel binnengaat, heb ik ruimschoots de tijd voor een foto.
Maar de man alleen was 'te kaal.' Toch even op Lasmi gewacht.
Waar kijken ze naar? Er kwam een auto aan. Moest voor mij stoppen. Zie de reflectie in het raam.
De man intrigeerde mij. Ik had hem al van verre zien staan, Paulino Ricardo Inocensio. (Zijn naam wist ik toen nog niet)
Een stomp sigaar in de afhangende rechterhand, waar hij af en toe een zuinig trekje aan nam.
De man is de winkeleigenaar. Samen met zijn vrouw, Ana Luisa. Een klein dik driftkikkertje met zwartgrijs haar,
die het kleine winkeltje runt. Vast geen vetsop. De man heeft een broek aan die tig maten te groot is
en opgerold over een riem om niet over de veel te lange pijpen te struikelen. Maar wel heel schoon allemaal.
Diep afhangende schouders. De man is duidelijk sufgeluld. Hij moet ook buiten roken.
In drie talen vermeldt de rode sticker dat dit binnen niet mag. En honden zijn ook al niet welkom.
Maar wat te denken van: Te koop T.3 Remodelado?
Gerenoveerd huis met 2 W.C. - 3 slaapkamers - goed ingerichte keuken - provisiekast - Sala Grande!
Verdienen ze een extra eurootje met een raamadvertentie voor iemand uit de buurt?
Of verkopen ze hun eigen huis en heb ik mij in hun armoedje ongelooflijk vergist.
---
