We zijn een week verder. Het is 's avonds bij half acht.
Een late lezer druppelt via internet mijn beeldscherm binnen. Amechtig probeert een waterig zonnestraaltje
op haar versleten knieën alsnog mijn kamer in te komen. Het witte formicaoppervlak van mijn bureau is leeg,
daar was vandaag niets te beleven. De op hun tenen lopende lange zwarte schaduwen zijn nooit van huis geweest.
Van restantjes wijn geen bloedrode weerspiegelingen. Wel in de voorbije week vijf flessen verdrietig leeg gezopen.
Ik maak een teleurgestelde beweging met mijn linker hand. Oi, ach, het zij zo. Mensen zijn niet meer betrokken.
Er is geen inzet meer voor het nut van het algemeen. En mij in het bijzonder. Stelletje luilakken. Te gemakzuchtig
op mijn raadsel te reageren. Maar... ik was gewaarschuwd door mensen met verstand van marketing.
De eerste mailde: Beste Jo, in marketing noemen we dit een peiling met wedstrijd stimulans. Als je 8% reacties haalt,
doe je het heel goed. En de tweede zei: Wij waren al blij als we drie procent haalden!
Welnu, ondanks de m.i. teleurstellend respons haal ik met 12 reacties toch 10,17%. Twaalf reacties! Volgens de geleerden
is dit een bijzonder hoge score. Gelukkig zit er geen goede oplossing bij. Dat scheelt weer twee flessen wijn :-)
De antwoorden:
Noud: Stukje opgedroogde abrikozen jam, geplakt gezeten op je arm of hand. De haren zijn van jouw hand of arm.
Hans: Makkie! 'n (klein)kind herkent direct jouw neusharen! Graag iets met bubbels. Kom je 'm brengen?
Ria: Het ziet er griezelig uit, als een kleurrijk eng insect, maar als ik kijk naar de verhouding tot het glas dat
er naast staat denk ik, dat het alleen maar een paar haren met een pluisje van je trui is.
Dieuwke: Het zijn twee van jouw prachtige lange gekrulde wimpers en een minuscuul pluisje wol van de trui,
die je speciaal gekocht hebt voor het W.K.Voetbal.
Alf: Het lijkt mij een typisch geval van spurcusnasuscapillus. Hoewel ik geen latijndeskundige ben, kan ik je vertellen
dat dit een rechtstreeks samenvoeging is van drie woorden. Je zal er maar last van hebben.
Jan: Een schitterende foto. Zou het een vlo kunnen zijn?
Yvonne: Was het iets dat je uit je neus hebt gepeuterd?
Ellen: Ik denk dat het oranje geval op je bureau een korstje is, met nog wat haartjes eraan vast. Bertus denkt een stukje stof.
Peter: Ik heb je foto doorgestuurd aan Naturalis in Leiden, of ben je aan het dollen met afval uit de stofzuigerzak?
Karin: Ik heb met verwondering gekeken naar het pluisje van je oranje "hup Holland" sjaaltje.
Dick V: Volgens mij is het een crusta met haartjes. Maar drink je wijn maar lekker zelluf op! Proost.
Ans (interieurverzorgster): Jullie waren weg dus heb ik "stikkem" een verloren plusje tapijt kwijt moeten raken.
Ik moet toegeven dat éen van de antwoorden er heel dichtbij zit. Maar welke? Voor straf zullen jullie het nooit weten.
De oplossing van het raadsel zal ik alleen verklappen aan de lieve lezers, die de moeite namen een mailtje te sturen.
Ha, ha, eigen schuld, dikke bult!
:-)
