In tegenstelling tot wat jullie waarschijnlijk denken na het vorige verhaaltje
hadden wij im Essen een heel plezierige dag.
De tentoonstelling was de moeite waard geweest en het weer kon absoluut niet mooier. Bovendien
was de toegangsprijs van het museum inclusief een retourtje bus naar het centrum van de stad.
Daar zaten we dan. Te wachten. Althans de dames. Uiteraard weer horden dames.
Maar die mannelijke Einzelgänger rechts op de foto moet het vrouwelijk schoon in de bol geslagen zijn.
Of hij is volledig sufgeluld. Zijn kop staat nu omgekeerd op zijn lijf. Rara, hoe kan dat. Kunststukje!
Misschien heeft hij zich verstopt voor zijn echtgenote links op de foto. Zij weet zich geen raad
en zit angstig met klutsknieën en geknepen billen te esemessen. Vraagt om hulp.

Lasmi zit te babbelen tegen haar vriendin, die het geduldig aanhoort.
Let eens op de knotsen van tassen, die de dames bij zich hebben. De vierde in de rij klemt haar extra
pas verworven bezit stevig tegen zich aan. Op deze warme zomerse dag verkeerd gekleed in een lange
zwarte jas en hoge laarzen. Kijkt ook wat angstig alsof zij bang is alsnog te worden aangerand door éen
van de strenge suppoosten. Haar buurvrouw is juist diep teleurgesteld dat het haar NIET is overkomen.
Mevrouw lange spijkerbroek is wat terughoudend met die enge man in de hoek en ritst haar tas stevig dicht.
Haar buurvrouw speurt in de museumbrochure of daarin iets staat vermeld over zinsbegoocheling.
De staande figuur wacht af en staat klaar om hard weg te rennen. De bus kwam net op tijd.

Toch even niet goed opgelet. Misschien was een ritje met de zoevende zeppelin ook wel inclusief.
Die ging nu helaas ons neus voorbij.
---