WERELD

Hoe komt het dat ik ineens
de wereld meen te zien
op de bodem van mijn koffiekopje,
in het laatste restje bruine prut?
De weekendkrant ligt uitgelezen,
verkreukeld wereldnieuws.

Vijftien miljoen mensen
vrijwel verdronken in een overvloed
aan regen. Nauwelijks eten om te overleven.
Van hun zon het zicht ontnomen,
gedoofd door zwarte wolken.

---

Het rijke leven voor de deur,
vier prille mensjes opgetogen fietsend
hun zoet gekleurde wereld in.
De tuin. Een kronkelende rups,
een merel die daar wel brood in ziet.

---