Van Jo Misdom met zo af en toe een plaatje bij een praatje
Na in Amsterdam te zijn geboren en getogen doorloopt de schrijver met goed gevolg zowel de kleuter- als de lagereschool. Naast zijn verdere succesvolle opleidingen beschouwt hij het behalen van het typediploma tot een van zijn grootste verworvenheden. Het zal hem jaren later in staat stellen met meerdere vingers tegelijk zijn soms wonderlijke gedachtenkronkels op papier te zetten.
Na een korte periode van onbegrepen chemisch analist wordt jo misdom een meer dan verdienstelijk fotograaf, hetgeen op latere leeftijd zelfs resulteert
in een door velen tandenknarsend ondergaan docentschap. Een groot aantal studenten zal aan die periode uiterst gevarieerde herinneringen hebben overgehouden.
Na zijn pensionering doodt hij overtollige tijd met de vrijwel vergeefse moeite zich als schrijver te positioneren in zijn beperkte kennissenkring en indachtig zijn uitspraak ‘hoe meer klapstoelen, hoe meer applaus’ worden daartoe op feestjes en partijen extra stoelen ingezet. Toch blijven lovende kritieken schaars en wordt zelfs een opmerking als: ‘Ik kan er niets mee’ door Misdom als positief ervaren. "Want," zegt hij, "Het zegt zoveel over de betreffende lezer."
Vooralsnog blijft het bij een enkele fan en van die twee is hijzelf ongetwijfeld de grootste. Het is voor hem voldoende steeds weer nieuwe boeken uit te geven in eigen beheer en daarmee voor de komende jaren een ruime voorraad verjaars-cadeautjes op te bouwen.

Wat staat je te wachten?
De volgende link brengt je naar een keuzepagina waar al mijn boekjes opstaan.
Tien in totaal. Dat is veel en zeker niet in éen keer te behappen.
Het begint met mijn laatste boek Toen & Nu en eindigt met de eerste: De Sigaar.
Volkomen onlogisch dus. Maar zoals gebruikelijk vind ik ook dit keer mijn laatste de beste. Vandaar.
Mijn schrijverij is overigens begonnen met De Sigaar in 2000. De hele zomer had ik in spanning gezeten vanwege een tumor in de rechterlong, maar na de operatieve verwijdering ergens in september bleek die wonder boven wonder goedaardig te zijn. Over de achterliggende spannende tijd heb ik toen mijn eerste boekje geschreven met voldoende humor (zeggen ze) om het luchthartig te houden.
Daarna ben ik er niet meer mee gestopt en produceer elk jaar een aantal verhaaltjes die ik dan laat inbinden, 21 stuks, en geef ze in de loop der tijd cadeau aan vrienden, kennissen en familie.
Het boekje KoppieKoppies hoort in het rijtje eigenlijk niet thuis, want het zijn alleen maar foto's. Gekke zelfportretten. Ik kon ze op mijn fotosite -                              - zo gauw niet kwijt, dus vind je ze hier. Verder moet je maar zien wanneer je er genoeg van krijgt. Keus genoeg en je kan altijd weer terugkomen.
Veel leesplezier en bedankt voor je bezoek.                                            
                                                       
BoekenKeuze
www.jomisdom.nl
www.google.nl
www.jomisdom.nl